Komunikacja pasażerska

O Pilicy » Życie codzienne » Komunikacja pasażerska

Pierwsze informacje o zorganizowanym transporcie dotyczą grupy Żydów,którzy parokonnymi zaprzęgami, z wozami dla kilkunastu pasażerów obsługiwali trasę do Zawiercia ,Olkusza i Wolbromia. Trasa do Zawiercia pokonywana była w 3 godziny.

 

Pierwszy autobus sprowadzono do Pilicy w roku 1913. Jego właścicielem był Baumert. Pojazd mógł zabierać 12 osób. Właściciel proponował darmowe kursy do Zawiercia, by przyzwyczaić do nowego środka lokomocji klientów, którzy obawiali się machiny piekielnej napędzanej przez siły nieczyste. Kiedy interes zaczął się rozwijać Żydzi, chcąc pozbyć się konkurenta, prawdopodobnie przekupili kierowcę, a następnie dróżnika w Cementowni, którzy uszkodzili samochód i na pewien czas zahamowali postęp w dziedzinie podróżowania

 

W roku 1926 ruszyły dwie linie autobusowe biegnące przez Pilicę: F.Grzywacz i W.Kaniecki

 

 

Następny autobus był własnością Czesława Nowickiego i kursował na trasie Pilica—Zawiercie. Pojazd nie miał stałego rozkładu jazdy a wyruszał w drogę tylko z kompletem pasażerów. W roku 1928 doszło do wypadku tego autobusu:

 

 

W 1928 roku linię autobusową Zawiercie-Pilica-Szczekociny obsługiwali Stefan Cymer z Zawiercia:

 

 

Wrona i Frajman ze Szczekocin:

 

 

...oraz Mińscy z Pilicy:

 

 

W roku 1929 Koło Zawierciańskie Federacji Polskich Obrońców Ojczyzny zawarło umowę z Karolem i Aleksandrem Zagrodzkimi i uruchomiło połączenie autobusowe Zawiercie—Pilica. Linię Zawiercie-Pilica obsługiwali również Aba Rusinek oraz Andrzej Słaboń z Wierzbicy i Fałek Paliwoda z Pilicy. 

 

 

 

W tym samym roku przez Pilicę wiodła trasa autobusu z Kielc do Zawiercia.

 

 

Od roku 1930 komunikację na trasach Pilica —Zawiercie i Pilica—Wolbrom uruchomiła firma Ursus ze Skały. Żydzi Aba Rusinek oraz Mendel i Chaim Mińscy uruchomili komunikację z Pilicy do Olkusza, Zawiercia i do Wolbromia. Konkurencja była tak duża, że Rusinek osobiście budził pasażerów, którzy o godzinie 5 jechali z nim do Olkusza .

 

W styczniu roku 1930 Edward Janicki i Froim Dancygier zawarli spółkę


wspomnieni strony kupili wspólnie autobus nr 71316 za sumę 2000 złotych na takich warunkach że wszelkie fundusze które mogą wpływać z tego autobusu i wszelkie wydatki jak również podatki będą wspólne ale że autobus obciążony długiem więc strony zastrzegają sobie,że dopóki autobus nie będzie wypłacony nikt z nich nie będzie korzystał z dochodu lecz wszystek dochód będzie obrócony na spłacenie długu a potem dopiero nastąpi zmiana umowy na warunkach pomiędzy sobą umówionych. Janicki jako szofer obowiązuje się pełnić swoja funkcje bez wymowy, Dancygier zaś powinien pełnić swoje obowiązki co do przeprowadzenia remontu o obaj przyjmują na siebie odpowiedzialność wykonywania swoich obowiązków akuratnie. Przed upływem terminu wypłaty tego długu żaden ze wspólników nie może się oddalić od drugiego a przeciwnie będzie odpowiedzialny za wszelkie korzyści i ubytki.

 

71316 to numer rejestracyjny pojazdu. W roku 1929 określono zakresy liczbowe numerów rejestracyjnych w poszczególnych województwach. Województwu kieleckiemu,w którym leżała wówczas Pilica, przydzielono numery od 71001 do 74000. Nie wiadomo jakiej marki był pojazd oraz ilu pasażerów mógł zabrać.

 

Według ustnej relacji dzięki kruczkom prawnym ukrytym w umowie Janicki miał koszta a Dancygier geszeft i firma szybko upadła. Być może samochód widoczny na znanym zdjęciu drożdżowni,w której mieszkał Edward Janicki  to wspomniany wyżej pojazd.

 

 

Rok 1934

 

Komunikacja samochodowa na trasie Pilica-Żarnowiec ruszyła dopiero przed rokiem 1936 kiedy ukończono budowę utwardzonej drogi. W roku 1938 w „Przewodniku gospodarczym” ukazała się informacja o firmie Pilicka Komunikacja Samochodowa Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Reformackiej 12. Wspólnikami byli Aba Rusinek i S.Schwarzbaum. Firma dysponowała autobusem marki Chevrolet model 1929, nr.  rej.A 26266, nr silnika 550618/II, który w kwietniu tego roku przekazała pilickiej straży pożarnej. Brak jest informacji o innych szczegółach tego przedsięwzięcia.

 

 

 

W roku 1939 pojawia się w dokumentach Południowo-Zachodnia Spółka Komunikacji Samochodowej, o której działalności, poza pokazanym niżej ogłoszeniem, brak jest bliższych danych.