Olimpijski ślad

O Pilicy » Legendy-Opowieści-Tajemnice » Olimpijski ślad

Sergiusz Zahorski urodził się w r.1886 w Żytomierzu. Był synem Antoniego, pułkownika Armii Rosyjskiej i Heleny z Hulanickich. Od 5 września 1906 roku służył w Armii Rosyjskiej. Absolwent Korpusu Kadetów Marynarki i Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Sankt Petersburgu. W roku 1912, będąc żołnierzem Zapasowego Pułku Kawalerii Gwardii, wystartował w barwach rosyjskich na Olimpiadze w Sztokholmie na wyhodowanej w Udorzu,w dobrach Aleksandra Moesa, gniadej klaczy Bandura. W indywidualnym konkursie skoków Zahorski zajął 11miejsce na 31 startujących zawodników uzyskując 178 pkt. 9 miejsce z taką samą ilością punktów zajął bardziej znany porucznik Izmaiłowskiego Pułku Piechoty Lejbgwardii por. Karol Rómmel. W latach 1915-1917 był oficerem rosyjskiej kawalerii awansując do stopni porucznika (1915) sztabsrotmistrza (1916) i rotmistrza (1917). 19 września 1917 przeszedł do 1 Pułku Ułanów w I Korpusie Polskim.14 listopada 1918 wstapił do Wojska Polskiego. Był kolejno: zastępcą dowódcy 1 Pułku Ułanów, dowódcą szwadronu zapasowego i ponownie zastępcą dowódcy 1 Pułku Ułanów. W 1919r. awansował do stopnia pułkownika. Od 2 września 1919 kolejno: dowodził samodzielną brygadą kawalerii, był zastępcą dowódcy 1 pułku ułanów, dowódcą tego pułku. Podczas kampanii kijowskiej od 10 kwietnia 1920 r. dowodził 14 Pułkiem Ułanów. W listopadzie powrócił na stanowisko zastępcy dowódcy 1 Pułku Ułanów. Kariera oficerska nie przeszkadzała Zahorskiemu w sukcesach sportowych. Od 16 kwietnia 1922, po ukończeniu kursu oficerów instruktorów jazdy, w szkole jazdy w Pinerollo, trafił do 16 pułku ułanów gdzie został zastępcą dowódcy. Pułk zapoczątkował swe sukcesy w zawodach konnych w 1921 roku dzięki dużej ilości koni zakupionych we Francji. Wybitniejsze z koni jak: Cezar, Jacek, Gedymin, Arwan, Fedor, Kuba, Gabryel, Naczelnik, Ewa, Nagroda-dosiadane przez oficerów tworzą zespół, który pod kierownictwem mjr Winnickiego przez szereg lat stał na pierwszym miejscu pod względem sportowym w kraju. Począwszy od roku 1921 do 1926 pułk urządza coroczne zawody konne, na które zaprasza pułki 3 Dywizji Kawalerii i jeźdźców ze Szkoły Kawalerii w Grudziądzu,ofiarowując zwycięzcom cenne nagrody. Ilość koni startujących w zawodach dochodziła do 40-stu. W roku 1923 ekipa tego pułku w składzie: płk Zahorski na na wyhodowanej w Udorzu klaczy „Zorza“ i por. Pieczyński na wałachu ,,Gabryel” zdobyła w Warszawie I miejsce w Zawodach o Mistrzostwo Armii. W tychże zawodach płk Zahorski zdobył I miejsce w skokach przez przeszkody a por. Pieczyński II miejsce w klasyfikacji ogólnej.W tym samym roku płk.Zahorski w Nicei, na zawodach „Prix Desarnees Etrangeres“, zdobył na "Zorzy" pierwszą nagrodę a na zawodach w Rzymie drugą królewską nagrodę . Do 1927 roku oficerowie tego pułku: rtm.Edmund Chojecki, por.Edmund Nieszkowski, por.Bolesław Pieczyński, por.Kornel Stasiewicz, por.Czesław Dmochowski, por.Janusz Rudnicki, por.Józef Cichocki, por.Florian Zieliński, por.Stefan Skupiński, por. Franciszek Cymerman, por. Kazimierz Paszotta i Sergiusz Zahorski,- brali udział we wszystkich zawodach konnych urządzanych w Warszawie i na prowincji zdobywając około 400-tu nagród,z których część jako nagrody honorowe pozostały własnością pułku i przechowywane były w kasynie oficerskim. W 16 pułku służył do stycznia 1923r. W latach 1923-1924 Zahorski ukończył kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. 19 listopada 1924 roku objął dowodzenie 11 Pułkiem Ułanów, a w rok później, w październiku 1925, I Brygadą Kawalerii w Warszawie. - 1 Brygadą Kawalerii. 26 lipca 1926 został szefem Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP. W październiku 1928 objał dowodzenie XII Brygadą Kawalerii w Ostrołęce a w następnym roku Brygadą Kawalerii „Poznań”. 1 stycznia 1931 został otrzymał stopień generała brygady.W 1936 został inspektorem kawalerii ochotniczej Krakusów w Departamencie Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1938r. przeszedł w stan spoczynku. W 1939 został powołany do służby czynnej jednak pozostał bez przydziału. Przez Rumunię przedostał się do Francji. Ewakuowany do Wielkiej Brytanii trafił do obozu karnego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w Rothsay na wyspie Bute, funkcjonujacego pod nazwą Stacja Zborna Oficerów, w którym gen. Władysław Sikorski przetrzymywał w stanie nieczynnym oficerów uznanych za „niewygodnych“. Był jednym z 20 generałów przetrzymywanych w tym obozie. Od stycznia 1942, po likwidacji obozu w Rothsay, został przeniesiony w stan spoczynku. Po wojnie osiedlił się w Londynie gdzie zmarł 4 czerwca 1962. Pochowany został na cmentarzu w Brompton. Był członkiem Koła Generałów i Pułkowników Byłych Wyższych Dowódców. Odznaczony: został Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski,, Krzyżem Niepodległości, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Odznaką za Rany i Kontuzje. Był Komandorem Orderu Korony Włoch i Kawalerem Legii Honorowej.

 

 

S.Zahorski na zawodach w Nicei startuje na klaczy Zorza

gen. Sergiusz Zahorski (4. z lewej) podczas uroczystości poświęcenia kopca ku czci marszałka Polski Józefa Piłsudskiego w Zawadach na Podlasiu.

Grób gen.Zahorskiego na cmentarzu Brompton przed renowacją

Ambasada RP w Londynie we współpracy z Attachatem Obrony i Polish Heritage Society przeprowadziła renowację grobu, w którym spoczywają wiceadmirał Jerzy Świrski, jeden z głównych twórców Polskiej Marynarki Wojennej oraz generał brygady Sergiusz Zahorski wraz z małżonkami. W uroczystości poświęcenia odnowionego grobu wzięli udział przedstawiciele Ambasady RP w Londynie, Attachatu Obrony, Marynarki Wojennej, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni, miejscowej Polonii, kombatanci oraz duchowni.